Laat je inspireren door deze bijzondere verhalen!
Hij is jong, studeert én is mantelzorger. Zijn twee jaar oudere broer heeft namelijk het syndroom van down. Voor Robert Karsenberg (19) is het de normaalste zaak van de wereld, al is het niet altijd makkelijk.
Zijn opleiding tot priester maakte Joep Bekker niet af. Maar mensen helpen met levensvragen, dat bleef als een rode draad door zijn leven lopen. Hij werd docent levensbeschouwing op een middelbare school. Eenmaal met pensioen ging hij aan de slag als vrijwilliger in de terminale zorg.
Arriën Bergkamp is mantelzorger voor zijn vrouw Addy. Zij heeft de ziekte van Alzheimer. Hoewel het af en toe moeilijk is, blijft Arriën positief. ‘Je moet niet wachten op een bijzonder moment, maar gewone momenten bijzonder maken.’
De broer van Vincent (11) en Maarten (13) heeft autisme. Hij is snel overprikkeld, heeft moeite met schakelmomenten en vindt het lastig als iets anders loopt dan verwacht. Vincent: “Toen hij nog thuis woonde, kregen we hierdoor minder aandacht.” Beiden krijgen ondersteuning vanuit het Steunpunt Mantelzorg van ZwolleDoet!.
Even op adem komen, tijd doorbrengen met de rest van het gezin of eindelijk die ene klus afronden. Voor veel mantelzorgers is dit niet altijd mogelijk. In zulke situaties kan respijtzorg uitkomst bieden. Daarbij draag je je zorgtaken tijdelijk aan iemand anders over. Maar de stap om respijtzorg in te schakelen is niet zo eenvoudig, weet ook Eddy Meijer. ‘Eerst voelde ik me schuldig, maar nu zou ik het iedereen aanraden.’
Als je zorgt voor iemand die op sterven ligt, is een moment voor jezelf vaak het laatste waar je aan denkt. Respijtzorg kan in zulke situaties uitkomst bieden. Hierbij draag je je zorgtaken tijdelijk over aan iemand anders. Dat kan zelfs wanneer een dierbare thuis wil sterven. Het bleek een uitkomst voor Karin van Werven, Jan Laseur en Frank Veldman. ‘Je houdt het niet vol om dag en nacht wakker te zijn.’
De dochter van Stephanie van Witzenburg logeert eens per maand in een logeerhuis, en een enkele keer komt er iemand helpen bij hen thuis. Logeerzorg is een vorm van respijtzorg. Hierbij dragen mantelzorgers hun zorgtaken tijdelijk over aan iemand anders. Dat biedt hen de kans om op adem te komen. ‘Na zo’n weekeind voel ik me helemaal opgeladen én heb ik vreselijk veel zin om mijn dochter weer te zien.’
De moeder van Hamideh (54) kwam 29 jaar geleden vanuit Iran naar Nederland. Ze kon niet lezen en schrijven en was psychisch kwetsbaar. ‘Vanaf het moment dat mijn moeder hier aankwam, was ze afhankelijk van mij. Het voelde alsof ik er een kind bij had, terwijl ik ook al mijn eigen gezin had.’
Fatima (52) zorgde 11 jaar lang iedere dag voor haar zieke moeder. Tot haar moeder wanen kreeg en dacht dat mensen haar iets wilden aandoen. Nu woont haar moeder bij de broer van Fatima in huis, maar nog steeds staat Fatima voor haar klaar. Bij de Kleurrijke Theetuin van ZwolleDoet! en WijZ Welzijn ontmoet Fatima andere mantelzorgers met een migratieachtergrond. Aan hun verhalen heeft ze veel steun.
Het broertje van Esmée had het syndroom van Pelizaeus-Merzbacher; een stofwisselingziekte die zorgde voor een vertraagde ontwikkeling, intellectuele achterstand en spasmes. Al op jonge leeftijd hielp Esmée bij de zorg voor haar broertje. “Dit was mijn normaal, maar het was natuurlijk niet normaal.”
Laura’s vader heeft een niet aangeboren hersenletsel. Hij overleeft een ernstig motorongeluk, maar is sindsdien niet meer zichzelf.
“Mijn broer Sem heeft niet alleen problemen met zijn gehoor, ook met zijn gedrag. Sem kan niet tegen veel prikkels, wordt snel boos en schreeuwt dan hard.