Een kwart van alle kinderen en jongeren in Nederland heeft te maken met een gezinslid waar veel zorg naartoe gaat. Naast het uitvoeren van ondersteunende taken, maken deze kinderen en jongeren zich vaak zorgen. Of ze missen aandacht voor zichzelf. Noah Dekker (10) herkent dit, haar twaalfjarige broer is slechthorend en heeft een vorm van autisme. En dit vindt ze soms best lastig.
“Mijn broer Sem heeft niet alleen problemen met zijn gehoor, ook met zijn gedrag. Sem kan niet tegen veel prikkels, wordt snel boos en schreeuwt dan hard. Hij gaat naar een speciale school en wordt met de taxi opgehaald. Het liefst speel ik thuis, maar dan zorgt mijn broer voor problemen. Daarom ga ik weleens bewust ergens anders spelen.
Normale broer
Sem heeft veel aandacht nodig, mijn ouders zijn druk met hem. Dat snap ik wel, maar het is ook irritant – soms heb ik het gevoel dat ik vergeten word. Hierover kan ik goed praten met papa en mama, zij helpen me. En elke twee weken gaat mijn broer een weekend naar een zorgboerderij, dan hebben we rust in huis en is er meer tijd voor mij. Ik denk weleens: had ik maar een normale broer, dan zou er minder vaak ruzie zijn.
Soms denk ik: had ik maar een normale broer
Noah
Even vergeten
Op school heb ik over Sem verteld. Klasgenoten reageerden prima, maar ze begrijpen het niet echt. Gelukkig ontmoet ik bij ZwolleDoet! soms andere kinderen die thuis ook problemen hebben. Zij snappen me wel, dat is fijn. Maar op school praat ik er liever niet over – hier kan ik alles juist even vergeten.”