Verhalen

‘Adriaans verhalen zijn leuk én leerzaam’

Meer dan gezelschap

Sebastiaan, Adriaan en Els leerden elkaar kennen via het maatjesproject van ZwolleDoet! Sebastiaan meldde zich aan, omdat hij graag iets voor een ander wil betekenen. ‘We zijn hier met elkaar op aarde, dus we moeten naar elkaar omkijken’, legt hij uit. ‘En ik heb iets met oudere mensen. Tijdens mijn studie werkte ik een aantal jaren in een verzorgingshuis. Inmiddels ben ik verhuurmakelaar bij een woningcorporatie, en vervul ik de rol van wooncoach: ik begeleid ouderen bij het verhuizen van een eengezinswoning naar een gelijkvloerse seniorenwoning. Daarnaast vind ik de verhalen van ouderen interessant; zij hebben Nederland opgebouwd en zitten vaak vol met mooie herinneringen.’
Els besloot om een maatje te zoeken voor haar man Adriaan. ‘Ik weet hoe fijn hij het vindt om naar buiten te gaan, maar zelf loop ik moeilijk’, legt ze uit. ‘Bovendien vindt Adriaan het lastig om mij alleen thuis te laten vanwege mijn gezondheid. En toen kwam dit wonder op ons pad’, zegt ze lachend terwijl ze naar Sebastiaan wijst. ‘En dat uurtje alleen thuis vind ik eigenlijk ook heerlijk. Dan kan ik even rustig met mijn vriendinnen bellen.’

‘Leuk én leerzaam’

Bij de intake bij ZwolleDoet! luisterde de coördinator naar Sebastiaans wensen en bracht hem in contact met Adriaan en Els. De eerste kennismaking was bij het echtpaar thuis. ‘Hij kwam binnen, Adriaan en ik keken elkaar aan en we wisten meteen: dat is een leuke knul’, blikt Els terug. Ook Adriaan was enthousiast. ‘Het klikte direct. Sebastiaan staat middenin het leven, hij heeft een gezin met kinderen, dat vinden wij erg leuk. Die fase ligt al een tijdje achter ons.’ ‘En ik geniet juist van de verhalen van Adriaan, bijvoorbeeld over zijn vroegere werk’, zegt Sebastiaan. ‘Het is leuk én leerzaam om daarnaar te luisteren. Het is een win-winsituatie.’

Positief gevoel

Voor Adriaan is Sebastiaan meer dan gezelschap, hij is een duwtje in de rug om in beweging te blijven. ‘Veel mensen met dementie hebben de neiging om op de bank te blijven zitten. Ik wandel graag, maar ik vind het lastig om dat alleen te doen. Als ik eenmaal onderweg ben gaat het goed, maar aan het begin voel ik me vaak wat onzeker. Dan is het fijn om iemand naast me te hebben. Het geeft me ook een positief gevoel dat ik zelfstandig aan iets kan deelnemen. Aan iets wat ik leuk vind.’ Adriaan loopt met Sebastiaan elke keer een andere route. ‘Soms vertrekken we gewoon vanuit huis, soms stappen we op de fiets om ergens anders te wandelen, zoals in het Engelse Werk’, zegt Adriaan.

Een paar weken geleden hielp Sebastiaan zelfs met snoeiwerk in de tuin bij het oudere echtpaar. ‘Daarmee heeft hij ons enorm geholpen’, zegt Els. ‘Dat was heel fijn, en heel gezellig. Het schept ook een band. We zien hem niet meer alleen als wandelmaatje, maar als iemand die in korte tijd een vriend van ons is geworden.’

Het verschil maken

Sebastiaan zelf raadt het maatje-zijn van harte aan. ‘Tegenwoordig is iedereen druk. Ik ook, met een fulltimebaan, een gezin met drie pubers en een sociaal leven. Maar het is vooral een kwestie van tijd máken, prioriteiten stellen. Er zijn heel veel manieren om maatje te zijn. Ik hou van wandelen en kletsen, dus dit past bij mij. Maar als je liever bij iemand thuis koffiedrinkt, spelletjes doet of helpt met boodschappen doen, kan dat ook. Het is vooral belangrijk dat je iets kiest wat je zelf leuk vindt.’ En voor wie nog twijfelt? ‘Denk dan eens aan hoe je eigen leven eruit kan zien als je ouder bent, of denk aan mensen die zich eenzaam voelen. Hoe waardevol is het dan als iemand af en toe langskomt om samen iets te doen? Dat kan echt een verschil maken.’